வெள்ளி, 30 செப்டம்பர், 2016

(6) மகாத்மா காந்தி மீது தர்ம அடி போடும் நூலாசிரியர்!
ரங்கநாயகம்மாவின் நூல் பற்றிய திறனாய்வு!
------------------------------------------------------------------------------------------------------
மார்க்சிய சிந்தனைப் பயிலகம்
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
சாதியம் பற்றிய அம்பேத்காரின் கோட்பாடுகளையும்
தீர்வுகளையும் விமர்சிக்கும் தமது நூலில், மகாத்மா
காந்தி மீது விமர்சனம் என்ற பெயரில் அவதூறுகளை
அள்ளித் தெளித்து இருக்கிறார் ரங்கநாயகம்மா.

தமது நூலின் 8, 9, 14 அத்தியாயாயங்களில் மகாத்மா
காந்தியை விமர்சிக்கும் ரங்கநாயகம்மா, மலையாகக்
குவிந்து கிடைக்கும் காந்தியின் ஆவணப் படுத்தப்பட்ட
எழுத்துக்களில் இருந்தோ, அவரின் நூல்களில் இருந்தோ
ஒரு வரியைக் கூட மேற்கோள் காட்டவில்லை. மாறாக,
அம்பேத்காரின் எழுத்துக்களில் கூறப்பட்ட, அம்பேத்காரின்  
தேவைக்கேற்பக் குறுக்கப்பட்ட  மேற்கோள்களையே எடுத்தாள்கிறார். இது விமர்சன முறைமை அல்ல.

மூல ஒளி (original light) வேறு; பிரதிபலிக்கப்பட்ட ஒளி
(reflected light) வேறு. சூரிய ஒளியை ஒவ்வொரு கிரகமும்
வெவ்வேறு அளவில் பிரதிபலிக்கின்றன. இந்தப்
பிரதிபலிப்பு ஆற்றல், வானியலில் 'அல்பெடோ மதிப்பு'
(albedo value) எனப்படும். மகாத்மா காந்தியைப் பொறுத்து,
அம்பேத்காரின் அல்பெடோ மதிப்பு மிகவும் குறைவு.

தமது நூலில் ரங்கநாயகம்மா கூறுகிறார்:
--------------------------------------------------------------------------
"தீண்டப் படாதோர் குறித்து காந்தியே அதிகாரத்துடன்
பேச முடியும் என்றால், அம்பேத்கார் தன்னளவில் ஒரு
தாழ்த்தப் பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்தவர், அவர் அதைவிட
அதிகாரத்துடன் பேச முடியும்; இல்லையா?" 
(ரங்கநாயகம்மாவின் நூல், தமிழ், பக்கம்-124)

தீண்டத்தகாதவர்களைப் பொறுத்து, மகாத்மா காந்தியை
விட, அம்பேத்காருக்கு அதிகமான பிரதிநிதித்துவப்
பண்பு (representative character) உண்டு என்பது விஷயத்தை
மேலெழுந்தவாரியாக மட்டும் பார்க்கும் எவருக்கும்
எளிதில் புலப்படுவது. ஆனால் பிரதிநிதித்துவப் பண்பு
மட்டுமே பிரச்சினைக்குத் தீர்வைத் தேடித் தந்து
விடுவதில்லை. தீர்வைத்  தீர்மானிக்க வேறு பல
காரணிகளும் உள்ளன. அவற்றையும் கருத்தில்
கொள்வது அவசியம்.

சற்றுக் கண்ணயர்ந்து, ரங்கநாயகம்மா முன்வைத்த
இந்த வாதத்தைத்தான் அடையாள அரசியல் சேற்றில்
புரள்வோர் எப்போதுமே முன்வைத்து வருகின்றனர்.
"தலித் விடுதலை தலித்துகளால் மட்டுமே சாத்தியம்"
"பெண் விடுதலை பெண்களால் மட்டுமே சாத்தியம்"
ஆகிய முழக்கங்கள், பிரதிநிதித்துவப் பண்பு என்ற
மணல் மீது கட்டப்பட்ட மாளிகைகளே. இவற்றை
மார்க்சிய லெனினியம் நிராகரிக்கிறது.

மகாத்மா காந்தி மாபெரும் ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புப்
போராளி. அவரின் வருகைக்கு முன்பு தேச விடுதலை
என்பது இந்திய மக்களின் கோரிக்கையாக
இருக்கவில்லை; அது வெகு சில மேட்டுக்குடிச்
சீமான்களின் கனவாக மட்டுமே இருந்தது. காந்தி
ஒருவர்தான் சுயராஜ்யம் (சுதந்திரம்) என்ற
கோரிக்கையின்பால் ஒட்டு மொத்த மக்களையும்
திரட்டியவர்.

மகாத்மா காந்தி அனைத்தையும் ஏகாதிபத்திய
எதிர்ப்பு என்ற மையமான முழக்கத்திற்குக்
கீழ்ப் படுத்தினார். அவரின் சமூக சீர்திருத்த
இலக்குகள், தீண்டாமை ஒழிப்பு ஆகிய அனைத்தும்
ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புக்குக் கீழ்ப்படுத்தப் பட்டன.
அவரின் முன்னுரிமைகள் வேறு.

அம்பேத்காரின் முன்னுரிமைகள் வேறானவை.
அவரின் மைய முழக்கம் வேறு. ஏகாதிபத்திய
எதிர்ப்பு என்பது அவரின் நிகழ்ச்சி நிரலில்
என்றுமே மையமாக இருந்ததில்லை.

மகாத்மா காந்தியைப் பற்றிய மாவோவின்
உயர்ந்த மதிப்பீட்டையும், ஸ்டாலின் உள்ளிட்ட
சோவியத் ஒன்றியத் தலைவர்களின்
மதிப்பீட்டையும் கருத்தில் கொள்ளாமல்
காந்தியின் பாத்திரம் குறித்து சரியான ஒரு முடிவுக்கு
வர முடியாது. (இது குறித்துப் பின்னர் பார்ப்போம்).

இந்நிலையில் இருவரையும் ஓப்பிடுவதும்,
ஓப்பிடுவதாகக் கூறி, மகாத்மா காந்தியை
அவதூறு செய்வதையும் ஏற்க இயலாது.
ரங்கநாயகம்மாவின் நூலின் இருண்ட
பக்கங்களாக, மகாத்மா காந்தியைப் பற்றிய
தவறான மதிப்பீடு அமைந்து விடுகிறது. என்றாலும்,
இதை வைத்துக் கொண்டு, நூல் முழுமையுமே
இப்படித்தான் என்று சித்தரிக்க எவரேனும்
முயல்வார்கள் என்றால், அது நேர்மையற்றதாகும்.

மகாத்மா காந்தியை மதிப்பிடுவதில் ரங்கநாயகம்மா
-------------------------------------------------------------------------------------------------
ஏன் தவறு இழைத்தார்?
------------------------------------------
இதற்கான காரணங்களை
அவரின் உள்ளே ( subjective factors) தேடுவதை விட,
அவர் மீது தாக்கம் செலுத்திய, சக்தி வாய்ந்த
புறச்சூழலின் யதார்த்த (objective reality) நிலையில்
தேடினால் கண்டு பிடிக்க இயலும்.

இந்த நூலை, ஆரம்பத்தில் தெலுங்கு வார ஏடான
ஆந்திரஜோதி என்ற ஏட்டில், தொடராக வாரந்தோறும்
எழுதினார் ரங்கநாயகம்மா. வார ஏட்டின் வாசகர்கள்
தம்மளவில் ஒன்று திரண்டவர்கள் (well organised).
எழுத்தாளர் மீதும் ஏடு மீதும் செல்வாக்கும்
நிர்ப்பந்தமும் செலுத்த வல்லவர்கள். எனவே
வாசகர்களின் ஏற்பைப் பெற வேண்டிய அவசியத்துக்கு
ஆட்படாமல் எந்த எழுத்தாளரும், சர்வ சுதந்திரமாக
தான் நினைத்தை அப்படியே எழுதி விட முடியாது.

அதிலும் அம்பேத்கார் கோடிக்கணக்கான மக்களால்
போற்றப் படுபவர். அவர் மீதான விமர்சனம் என்பது,
அது எவ்வளவு சரியானதாக இருந்தாலும், எவ்வளவு
நியாயமானதாக இருந்தாலும், வாசகர்களின்
ஏற்புடைமைக்கு (acceptability) உட்பட்டே வெளிவர
முடியும். இந்தச் சூழலில் தமது நேர்மையையும்
காழ்ப்புணர்ச்சியற்ற தன்மையையும் அனைவருக்கும்
புலப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு உட்பட்டே
ரங்கநாயகம்மா இந்த நூலை எழுதினார் என்பதில்
நமக்குத்  தெளிவு வேண்டும்.

அம்பேத்காரை மட்டும் தனிமைப் படுத்தி விமர்சனம்
செய்கிறார் என்கிற அவதூறு எழுந்து விடாமல்
தடுக்கும் பொருட்டு, மகாத்மா காந்தி, விவேகானந்தர்,
தத்துவஞானி ராதாகிருஷ்ணன் என்று எல்லோரையும்
ஒரு பிடி பிடித்து விடுகிறார். அதிலும் இந்தியாவைப்
பொறுத்த மட்டில் மகாத்மா காந்தி ஒரு soft target. எனவே
எல்லோருடனும் சேர்ந்து மகாத்மா காந்தி மீது
தர்ம அடி போட்டு விடுகிறார் ரங்கநாயகியம்மா.
  
ரங்கநாயகியம்மா ஒரு தமிழராக இருந்து, தமிழ்நாட்டில்
வாழ்பவராக இருந்தால், அவரால் இப்படி ஒரு தொடரை
எந்த ஒரு ஏட்டிலும் எழுத முடியுமா? எழுதினாலும்
எந்த ஏடாவது அதைப் பிரசுரிக்க முன்வருமா?

தென்னிந்திய மாநிலங்களிலேயே, வாசகத்தன்மை
குறைந்த, நுனிப்புல் வாசகர்களை மட்டுமே கொண்ட
மாநிலம் தமிழ்நாடுதான். காத்திரமான எந்த ஒரு
பொருளையும் பற்றி, இங்கு எந்த ஒரு எழுத்தாளரும்
ஜனரஞ்சகமான வார ஏடுகளில் தொடர் எழுதிவிட
முடியாது. Polemical debates என்ற விஷயத்துக்கே தமிழ்
எழுத்துலகில் இடம் கிடையாது.
காணாக்குறைக்கு, அடையாள அரசியல் ரவுடித்
தனங்களின் சொர்க்கம் தமிழ்நாடு. 

எனவே, மேற்கூறிய அனைத்துக் காரணிகளையும்
கருத்தில் கொள்ளாமல், இலக்கு இல்லாமலும்,
ஏனோதானோ மனநிலையிலும் ரங்கநாயகம்மாவின்
நூலை விமர்சனம் செய்வது மக்களுக்குப் பயன்
தராது.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
தொடரும்
---------------------------------------------------------------------------------------------------
அடுத்து: புத்தர் குறித்த ரங்கநாயகம்மாவின் பார்வை.
******************************************************************   

        





               


அறிஞர் அண்ணாவின் முன்னுதாரணம்!
----------------------------------------------------------------------------
அறிஞர் அண்ணா முதல்வராக இருந்தபோது,
புற்றுநோயால்  அவர் உடல் நலிவுற்றார். கனடாவில்
இருந்து டாக்டர் மில்லர் வந்தார். தம்மால் முதல்வர்
பொறுப்பைக் கவனிக்க முடியாது என்று உணர்ந்த
நிலையில், அறிஞர் அண்ணா அவர்கள், நாவலர்
நெடுஞ்செழியன், செ மாதவன் ஆகிய இருவரிடமும்
முதல்வர் பொறுப்பைக்  கூட்டுப் பொறுப்பாக
(joint incharge) ஒப்படைத்தார்.
--------------------------------------------------------------------------------------

ஜெயலலிதா குணமடைய
கலிங்கப்பட்டியில் மாபெரும் யாகம்!
---------------------------------------------------------------------
அப்பல்லோவில் சிகிச்சை பெற்று வரும்
ஜெயலலிதா அவர்கள் குணமடைய
வைகோ அவர்கள் கலிங்கப்பட்டியில்
மாபெரும் யாகம் நடத்துகிறார்.
வைகோவின் தம்பி ரவிச்சந்திரன்
இந்த யாகத்தை முன்னின்று நடத்துகிறார்.
108 அந்தணர்கள் இந்த யாகத்தை நடத்துகின்றனர்.

மனிதாபிமானத்தில்  வைகோ உயர்ந்து நிற்கிறார்!
-------------------------------------------------------------------------------------------------





  
இலக்கம் 1 ஐ 9801 என்னும் இலக்கத்தால் வகுக்கிறோம் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அதாவது 1/9801 என்னும் வகுத்தலின் போது, விடையாக வருவது என்ன தெரியுமா?
அதை நீங்களே பாருங்கள்.
0.00010203040506070809101112131415161718192021222324252627282930…………….. 9799
என்று வருகிறது. அதாவது தசம புளிக்குப் பின்னர் ஒன்றிலிருந்து நூறு வரையுள்ள இலக்கங்களை இரண்டிரண்டாக வரிசையாக எழுதி வருவதுதான் விடையாகிறது (0. 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11…). இதில் இன்னுமொரு ஆச்சரியமும் உண்டு. 98 மட்டும் விடையில் வராது. அந்த 98 இலக்கத்தைத்தான் நாம் வகுப்பதற்குப் பயன்படுத்தி இருக்கிறோமல்லவா? அதனால் 98 இல்லை. அத்துடன் 01 முதல் 99 வரை இரட்டை இலக்கங்களாக எழுதுவதால், 98 உம் 01 உம் சேர்ந்து வகுக்கப்படும் இலக்கமாக இலக்கம் 9801 ஆகிறது. இது தற்செயலாக அமைந்ததேயல்ல. கணிதத்தின் மாபெரும் விந்தை இது.
இத்துடன் விந்தை முடிந்துவிடவில்லை.
இலக்கம் 1 ஐ 998001 என்னும் இலக்கத்தால் வகுத்தால் என்ன விடை வரும் சொல்லுங்கள்?
ஆம் நீங்கள் நினைப்பது சரியே!
0.00000100200300400500600700800901001100120013014015016017018019020……….. ………996997999 என்று முடிகிறது. இங்கும் 998 இலக்கம் இருக்காது. காரணம் அதைத்தான் நாம் வகுப்பதற்குப் பயன்படுத்துகிறோம் அல்லவா? இங்கு வரும் இலக்கங்கள் தசம புள்ளிக்குப் பின்னர் 000 001 002 003 004 005 006 007 008 009 010….. என்னும் வரிசையை எடுக்கின்றன.
இந்தக் கணிதம் ஆச்சரியத்தை தரவில்லையா உங்களுக்கு?
மேலே சொன்னவை புரியவில்லையெனில் படம் தருகிறேன் மெல்ல பாருங்கள்.
கொசுறாக இன்னுமொரு கணித விந்தை
இலக்கம் 1 ஐ 81 ஆல் வகுத்தால் வருவது என்ன தெரியுமா?
0.012345679.
81 ஆல் வகுப்பதால் இங்கும் 8 இல்லை.
-ராஜ்சிவா-
(6) மகாத்மா காந்தி மீது தர்ம அடி போடும் நூலாசிரியர்!
ரங்கநாயகம்மாவின் நூல் பற்றிய திறனாய்வு!
------------------------------------------------------------------------------------------------------
மார்க்சிய சிந்தனைப் பயிலகம்
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
சாதியம் பற்றிய அம்பேத்காரின் கோட்பாடுகளையும்
தீர்வுகளையும் விமர்சிக்கும் தமது நூலில், மகாத்மா
காந்தி மீது விமர்சனம் என்ற பெயரில் அவதூறுகளை
அள்ளித் தெளித்து இருக்கிறார் ரங்கநாயகம்மா.

தமது நூலின் 8, 9, 14 அத்தியாயாயங்களில் மகாத்மா
காந்தியை விமர்சிக்கும் ரங்கநாயகம்மா, மலையாகக்
குவிந்து கிடைக்கும் காந்தியின் ஆவணப் படுத்தப்பட்ட
எழுத்துக்களில் இருந்தோ, அவரின் நூல்களில் இருந்தோ
ஒரு வரியைக் கூட மேற்கோள் காட்டவில்லை. மாறாக,
அம்பேத்காரின் எழுத்துக்களில் கூறப்பட்ட,
அம்பேத்காரின்  தேவைக்கேற்பக்  குறுக்கப்பட்ட
மேற்கோள்களையே எடுத்தாள்கிறார். இது விமர்சன
முறைமை அல்ல.

மூல ஒளி (original light) வேறு; பிரதிபலிக்கப்பட்ட ஒளி
(reflected light) வேறு. சூரிய ஒளியை ஒவ்வொரு கிரகமும்
வெவ்வேறு அளவில் பிரதிபலிக்கின்றன. இந்தப்
பிரதிபலிப்பு ஆற்றல், வானியலில் 'அல்பெடோ மதிப்பு'
(albedo value) எனப்படும். மகாத்மா காந்தியைப் பொறுத்து,
அம்பேத்காரின் அல்பெடோ மதிப்பு மிகவும் குறைவு.

தமது நூலில் ரங்கநாயகம்மா கூறுகிறார்:
--------------------------------------------------------------------------
"தீண்டப் படாதோர் குறித்து காந்தியே அதிகாரத்துடன்
பேச முடியும் என்றால், அம்பேத்கார் தன்னளவில் ஒரு
தாழ்த்தப் பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்தவர், அவர் அதைவிட
அதிகாரத்துடன் பேச முடியும்; இல்லையா?"
(ரங்கநாயகம்மாவின் நூல், தமிழ், பக்கம்-124)

தீண்டத்தகாதவர்களைப் பொறுத்து, காந்தியை
விட, அம்பேத்காருக்கு அதிகமான பிரதிநிதித்துவப்
பண்பு (representative character) உண்டு என்பது விஷயத்தை
மேலெழுந்தவாரியாக மட்டும் பார்க்கும் எவருக்கும்
எளிதில் புலப்படுவது. ஆனால் பிரதிநிதித்துவப் பண்பு
மட்டுமே பிரச்சினைக்குத் தீர்வைத் தேடித் தந்து
விடுவதில்லை. தீர்வைத்  தீர்மானிக்க வேறு பல
காரணிகளும் உள்ளன. அவற்றையும் கருத்தில்
கொள்வது அவசியம்.

சற்றுக் கண்ணயர்ந்து, ரங்கநாயகம்மா முன்வைத்த
இந்த வாதத்தைத்தான் அடையாள அரசியல் சேற்றில்
புரள்வோர் எப்போதுமே முன்வைத்து வருகின்றனர்.
"தலித் விடுதலை தலித்துகளால் மட்டுமே சாத்தியம்"
"பெண் விடுதலை பெண்களால் மட்டுமே சாத்தியம்"
ஆகிய முழக்கங்கள், பிரதிநிதித்துவப் பண்பு என்ற
மணல் மீது கட்டப்பட்ட மாளிகைகளே. இவற்றை
மார்க்சிய லெனினியம் நிராகரிக்கிறது.

மகாத்மா காந்தி மாபெரும் ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புப்
போராளி. அவரின் வருகைக்கு முன்பு தேச விடுதலை
என்பது இந்திய மக்களின் கோரிக்கையாக
இருக்கவில்லை; அது வெகு சில மேட்டுக்குடிச்
சீமான்களின் கனவாக மட்டுமே இருந்தது. காந்தி
ஒருவர்தான் சுயராஜ்யம் (சுதந்திரம்) என்ற
கோரிக்கையின்பால் ஒட்டு மொத்த மக்களையும்
திரட்டியவர்.

மகாத்மா காந்தி அனைத்தையும் ஏகாதிபத்திய
எதிர்ப்பு என்ற மையமான முழக்கத்திற்குக்
கீழ்ப் படுத்தினார். அவரின் சமூக சீர்திருத்த
இலக்குகள், தீண்டாமை ஒழிப்பு ஆகிய அனைத்தும்
ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புக்குக் கீழ்ப்படுத்தப் பட்டன.
அவரின் முன்னுரிமைகள் வேறு.

அம்பேத்காரின் முன்னுரிமைகள் வேறானவை.
அவரின் மைய முழக்கம் வேறு. ஏகாதிபத்திய
எதிர்ப்பு என்பது அவரின் நிகழ்ச்சி நிரலில்
என்றுமே மையமாக இருந்ததில்லை.

மகாத்மா காந்தியைப் பற்றிய மாவோவின்
உயர்ந்த மதிப்பீட்டையும், ஸ்டாலின் உள்ளிட்ட
சோவியத் ஒன்றியத் தலைவர்களின்
மதிப்பீட்டையும் கருத்தில் கொள்ளாமல்
காந்தியின் பாத்திரம் குறித்து சரியான ஒரு முடிவுக்கு
வர முடியாது. (இது குறித்துப் பின்னர் பார்ப்போம்).

இந்நிலையில் இருவரையும் ஓப்பிடுவதும்,
ஓப்பிடுவதாகக் கூறி, மகாத்மா காந்தியை
அவதூறு செய்வதையும் ஏற்க இயலாது.
ரங்கநாயகம்மாவின் நூலின் இருண்ட
பக்கங்களாக, மகாத்மா காந்தியைப் பற்றிய
தவறான மதிப்பீடு அமைந்து விடுகிறது. என்றாலும்,
இதை வைத்துக் கொண்டு, நூல் முழுமையுமே
இப்படித்தான் என்று சித்தரிக்க எவரேனும்
முயல்வார்கள் என்றால், அது நேர்மையற்றதாகும்.

மகாத்மா காந்தியை மதிப்பிடுவதில் ரங்கநாயகம்மா
-------------------------------------------------------------------------------------------------
ஏன் தவறு இழைத்தார்?
------------------------------------------
இதற்கான காரணங்களை
அவரின் உள்ளே ( subjective factors) தேடுவதை விட,
அவர் மீது தாக்கம் செலுத்திய, சக்தி வாய்ந்த
புறச்சூழலின் யதார்த்த (objective reality) நிலையில்
தேடினால் கண்டு பிடிக்க இயலும்.

இந்த நூலை, ஆரம்பத்தில் தெலுங்கு வார ஏடான
ஆந்திரஜோதி என்ற ஏட்டில், தொடராக வாரந்தோறும்
எழுதினார் ரங்கநாயகம்மா. வார ஏட்டின் வாசகர்கள்
தம்மளவில் ஒன்று திரண்டவர்கள் (well organised).
எழுத்தாளர் மீதும் ஏடு மீதும் செல்வாக்கும்
நிர்ப்பந்தமும் செலுத்த வல்லவர்கள். எனவே
வாசகர்களின் ஏற்பைப் பெற வேண்டிய அவசியத்துக்கு
ஆட்படாமல் எந்த எழுத்தாளரும், சர்வ சுதந்திரமாக
தான் நினைத்தை அப்படியே எழுதி விட முடியாது.

அதிலும் அம்பேத்கார் கோடிக்கணக்கான மக்களால்
போற்றப் படுபவர். அவர் மீதான விமர்சனம் என்பது,
அது எவ்வளவு சரியானதாக இருந்தாலும், எவ்வளவு
நியாயமானதாக இருந்தாலும், வாசகர்களின்
ஏற்புடைமைக்கு (acceptability) உட்பட்டே வெளிவர
முடியும். இந்தச் சூழலில் தமது நேர்மையையும்
காழ்ப்புணர்ச்சியற்ற தன்மையையும் அனைவருக்கும்
புலப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு உட்பட்டே
ரங்கநாயகம்மா இந்த நூலை எழுதினார் என்பதில்
நமக்குத்  தெளிவு வேண்டும்.

அம்பேத்காரை மட்டும் தனிமைப் படுத்தி விமர்சனம்
செய்கிறார் என்கிற அவதூறு எழுந்து விடாமல்
தடுக்கும் பொருட்டு, மகாத்மா காந்தி, விவேகானந்தர்,
தத்துவஞானி ராதாகிருஷ்ணன் என்று எல்லோரையும்
ஒரு பிடி பிடித்து விடுகிறார். அதிலும் இந்தியாவைப்
பொறுத்த மட்டில் மகாத்மா காந்தி ஒரு soft target. எனவே
எல்லோருடனும் சேர்ந்து மகாத்மா காந்தி மீது
தர்ம அடி போட்டு விடுகிறார் ரங்கநாயகியம்மா.
 
ரங்கநாயகியம்மா ஒரு தமிழராக இருந்து, தமிழ்நாட்டில்
வாழ்பவராக இருந்தால், அவரால் இப்படி ஒரு தொடரை
எந்த ஒரு ஏட்டிலும் எழுத முடியுமா? எழுதினாலும்
எந்த ஏடாவது அதைப் பிரசுரிக்க முன்வருமா?

தென்னிந்திய மாநிலங்களிலேயே, வாசகத்தன்மை
குறைந்த, நுனிப்புல் வாசகர்களை மட்டுமே கொண்ட
மாநிலம் தமிழ்நாடுதான். காத்திரமான எந்த ஒரு
பொருளையும் பற்றி, இங்கு எந்த ஒரு எழுத்தாளரும்
ஜனரஞ்சகமான வார ஏடுகளில் தொடர் எழுதிவிட
முடியாது. Polemical debates என்ற விஷயத்துக்கே தமிழ்
எழுத்துலகில் இடம் கிடையாது.
காணாக்குறைக்கு, அடையாள அரசியல் ரவுடித்
தனங்களின் சொர்க்கம் தமிழ்நாடு.

எனவே, மேற்கூறிய அனைத்துக் காரணிகளையும்
கருத்தில் கொள்ளாமல், இலக்கு இல்லாமலும்,
ஏனோதானோ மனநிலையிலும் ரங்கநாயகம்மாவின்
நூலை விமர்சனம் செய்வது மக்களுக்குப் பயன்
தராது.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
தொடரும்
---------------------------------------------------------------------------------------------------
அடுத்து: புத்தர் குறித்த ரங்கநாயகம்மாவின் பார்வை.
******************************************************************  

       





              

(5) சொற்காமுகர்களும் ரங்கநாயகம்மாவும்!
ரங்கநாயகம்மா நூல் பற்றிய திறனாய்வு!
----------------------------------------------------------------------------
மார்க்சிய சிந்தனைப் பயிலகம்
---------------------------------------------------------------------------- 
"ஒரு தத்துவத்தைப் பரிசீலிப்பவர்களுக்கு அதன் மீது
சிறிதளவாவது பரிவு இருத்தல் வேண்டும்; இல்லாவிடில்
அதன் நல்ல அம்சங்கள் புலப்படாமலே போய்விடும்"
என்பார் பெர்ட்ரண்ட் ரஸ்ஸல். அம்பேத்கார் மீது மிகவும்
பரிவுடனே ரங்கநாயகம்மா  இந்த நூலை எழுதி இருக்கிறார்.
அம்பேத்காரின் ஆக்கபூர்வமான பங்களிப்பை
அங்கீகரித்தும், அம்பேத்கார் முன்வைத்த கோட்பாட்டுப்
பிரச்சினைகளில், தமக்கு முரண்பாடு உள்ள இடங்களில்
சமரசமற்றும் விமர்சிக்கிறார் ரங்கநாயகம்மா.

அதே நேரத்தில், அம்பேத்காரின் பல்வேறு நடைமுறைகளின் 
(what was practiced by Ambedkar)  மீது, கறாரான விமர்சனம்
வைப்பதற்குப் பதிலாக,  மிகவும் மென்மையான
அணுகுமுறையையே கையாள்கிறார் ரங்கநாயகம்மா.

மதமாற்றமே தீர்வு என்றும், தாம் மதம் மாறப் போவதாகவும்
1936ஆம் ஆண்டிலேயே அம்பேத்கார் அறிவித்தார். ஆனால்,
1956இல், தம் அந்திம காலத்தில்தான், அதுவும் தம்முடைய
மறைவுக்குச் சிறிது காலம் முன்புதான் அம்பேத்கார்
பௌத்த மதத்திற்கு மாறுகிறார். மதமாற்றமே தீர்வு
என்று உறுதியாக முடிவு செய்த அம்பேத்கார், ஏன்  
இருபது ஆண்டுகள் காத்திருந்தார்? 1936 முதல்
1956 வரையிலான இந்த இருபது ஆண்டுகளில் தாம்
எடுத்த முடிவைச் செயலாக்க முடியாமல் அம்பேத்காரைக்
கட்டிப் போட்ட காரணிகள் யாவை?

இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கும் ரங்கநாயகம்மா இதற்கான
பதிலை வாசகர்களுக்குத் தருவதில் துளியும் அக்கறை
காட்டவில்லை. மெலிந்த குரலில் இக்கேள்வியைக் கேட்டு
விட்டுக் கடந்து சென்று விடுகிறார். இதற்கான பதிலை
ரங்கநாயகம்மா அறிவார்; மார்க்சிய வெளிச்சத்தில்
அம்பேத்காரைத் திறனாய்வு செய்யும் அனைவரும்
அறிவார்கள்.

இந்தக் கேள்விக்கு விடையளிப்பதானது அம்பேத்காருக்குள்
இருக்கும் ஒரு சராசரி அரசியல்வாதியை, சமரசம் செய்து
கொள்ளும் அரசியல்வாதியை வெளிக்கொண்டு
வந்து விடும் என்று அஞ்சிய ரங்கநாயகம்மா,
விடையளிப்பதைத் தவிர்த்து விடுகிறார்.
அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை அஞ்சுவது
அஞ்சல் அறிவார் தொழில்.

1936இலோ  அல்லது அதைத் தொடர்ந்த சில
ஆண்டுகளுக்குள்ளோ  மதம் மாறி இருப்பாரேயானால், அம்பேத்கார் சட்ட அமைச்சராகவோ, அரசியல் நிர்ணய
சபைத் தலைவராகவோ நியமிக்கப்பட்டு இருக்க மாட்டார்
என்ற  உண்மையை அரசியல் நோக்கர்கள் அறிவார்கள்.

ஆக, கோட்பாடு, நடைமுறை (theory and practice) என்ற
இரண்டில், அம்பேத்காரின் கோட்பாடுகள் மீது மட்டுமே
கூர்மையான விமர்சனத்தை ரங்கநாயகம்மா
முன்வைக்கிறார். அம்பேத்காரின் நடைமுறைகள் 
அனைத்தையும்  கணக்கில் கொண்டு விமர்சிப்பதை
உணர்வுபூர்வமாகவே தவிர்த்து விடுகிறார். ஒன்றிரண்டு
நடைமுறைகளைப் போகிறபோக்கில் மெலிதாக
விமர்சிப்பதைத் தவிர.

தாம் சமர் புரிவது அம்பேத்கார் முன்மொழிந்த
கோட்பாடுகளுடன்தானே தவிர, அவரின் ஆளுமை
மீதல்ல என்ற கருத்தில் உறுதியுடன் இருந்த
ரங்கநாயகம்மா, தமது நூலில் அதை வெளிப்படுத்தி
உள்ளார். அம்பேத்காரின் ஆளுமைக்கு எவ்வித பங்கமும்
நேராமல், தமது கோட்பாட்டுச் சமரில் வெற்றி அடைந்து
இருக்கிறார் ரங்கநாயகம்மா இந்த நூலில்.

ரங்கநாயகம்மாவின் இந்த நூல் சாதியம் குறித்த
ஓர் ஆய்வு நூல் அல்ல. மாறாக, இது சாதியம் குறித்த
அம்பேத்காரின் கோட்பாடுகள் மீதான ஒரு
திறனாய்வு நூல். ஆய்வு  வேறு; திறனாய்வு வேறு.
நன்கு கவனிக்கவும்: சாதியம் பற்றிய ரங்கநாயகம்மாவின்
ஆய்வு நூல் அல்ல இது; மாறாக, சாதியம் பற்றிய
அம்பேத்காரின் கோட்பாடுகளைத் திறனாய்வு செய்யும்
ஒரு நூல் இது.
 
தமது சொந்த முயற்சியில் ஏராளமான தரவுகளைச்
சேகரித்து, அவற்றின் நம்பகத் தன்மையை உறுதி 
செய்து, அவற்றைப் பகுத்து ஆய்ந்து, அவற்றின் மீது
கேள்விகளை எழுப்பி, அவற்றுக்கு விடை கண்டு,
விடைகளைத் தொகுத்து, தாம் தருவித்த முடிவுகளை
முன்வைப்பது ஒரு ஆய்வு நூலின் இலக்கணம் ஆகும்.
தமது நூல் ஓர் ஆய்வு நூல் என்று ரங்கநாயகம்மா
உரிமை கோரவில்லை. சாதியம் என்ற பிரச்சினையைக்
கையில் எடுத்து, அதன் தோற்றம், வளர்ச்சி, இயக்கம்
ஆகியவற்றை ஆய்ந்து அதற்குத் தீர்வும் கண்டு
விட்டேன் என்று ரங்கநாயகம்மா உரிமை கோரவில்லை.

தமது நூலைப் பற்றி, "அம்பேத்காரின் எழுத்துக்களை
அடிப்படையாகக் கொண்ட தலித் பிரச்சினைகள்
தொடர்பான விவாதம் இது" என்று ரங்கநாயகம்மா
தெளிவாகக்  கூறுகிறார். (பார்க்க: நூலின் தெலுங்கு
முதல் பதிப்பு முன்னுரை)

சாதியம் பற்றிய அம்பேத்காரின் கோட்பாடுகளைத்
திறனாய்வு செய்யும் நூல் இது. இதில் ரங்கநாயகம்மா
தெளிவாக இருக்கிறார்; வாசகர்களும் தெளிவாக
இருக்கிறார்கள். ஆனால் வினோத் மிஸ்ரா குழுவைச்
சேர்ந்த சில தோழர்கள் மட்டும் தாமும் குழம்பி
வாசகர்களையும் குழப்ப முயன்று தோல்வி
அடைகிறார்கள்.

ஆய்வுக்கும் திறனாய்வுக்கும் இடையிலான பாரதூரமான
வேறுபாட்டைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். கம்ப
ராமாயணம் ஒரு நூல்; இதன் மீது ஆயிரம் திறனாய்வு
நூல்கள் வெளிவந்துள்ளன. "அரசும் புரட்சியும்" என்பது
லெனின் எழுதிய ஒரு நூல்; இதன் மீது ஆயிரம் திறனாய்வு
நூல்கள் வெளிவந்துள்ளன.

திறனாய்வு என்பதே முதலாளித்துவச் சமூகம்
வழங்கிய கொடை. நிலப்பிரபுத்துவ சமூகத்தில்
திறனாய்வு என்பதே கிடையாது. சிலப்பதிகாரத்தை
இளங்கோவடிகள் கி.பி இரண்டாம் நூற்றாண்டில்
எழுதினார். அக்காலத்தில் அதற்கு உரைதான் உண்டே
தவிர, திறனாய்வு எதுவும் கிடையாது. அடியார்க்கு
நல்லார் உரை எழுதினார். இயற்றப்பட்ட நூலுக்கு
உரை எழுதலாமே தவிர, திறனாய்வு எழுத இயலாது.

ஆக, ரங்கநாயகம்மாவின் நூல் ஒரு திறனாய்வு நூல்
என்ற உண்மையை இங்கு நிரூபித்து உள்ளோம். ஒரு
திறனாய்வு நூலை விமர்சனம் செய்கிற முறை வேறு;
அதற்கான அளவுகோல்கள் வேறு. ஆய்வு நூலை
விமர்சிக்கும் அதே அளவுகோல்களைக் கொண்டு
திறனாய்வு நூலை விமர்சிக்க முனைவது
எடைக்  கற்களைக் கொண்டு  தண்ணீரை அளக்க
முயல்வது போலாகும்.

லெனின் எழுதிய "என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்ற
நூலைப் பலர் படித்து இருக்கக் கூடும். அந்த நூல்
ஒரு திறனாய்வு நூலே. அது polemical debatesஇன்   
தொகுப்பு. தம் சம காலத்தில் வாழ்ந்த
திருத்தல்வாதிகளான (revisionists) மார்ட்டினோவ்
போன்றோரின் கருத்துகளை,  முன்மொழிவுகளை
விமர்சித்து லெனின் எழுதிய கட்டுரைகளின்
தொகுப்பே அந்த நூல். ரபோச்சிய தேலா, ரபோச்சிய
மிஸில் ஆகிய ஏடுகளில் வந்த கட்டுரைகளுக்கு
லெனின் எழுதிய மறுப்பே பின்னாளில் "என்ன செய்ய
வேண்டும்?" என்ற நூலாக ஆக்கப் பட்டது.

ரங்கநாயகம்மாவின் இந்த நூல், லெனினைப்
பின்பற்றி, அவர் கடைப்பிடித்த பாணியில்,
அம்பேத்காரின் கருத்துக்களை விமர்சித்து
எழுதப்பட்ட நூல். முதலாளித்துவ உலகிலும் சரி,
மார்க்சிய உலகிலும் சரி, இத்தகைய விமர்சனப்
பாணி அங்கீகரிக்கப் பட்ட ஒன்றே; மேலும் நன்கு
நிலைநிறுத்தப்பட்ட முறைமையும் ஆகும்.
(well established methodology). எனவே ரங்கநாயகம்மாவின்
நூலில் பொருள்முதல்வாதப் பார்வை இல்லை
என்பது போன்ற குற்றச்சாட்டுகள் சொற்காமுகமே
ஆகும். (சொற்காமுகம்= phrase mongering).
---------------------------------------------------------------------------------------------------
தொடரும்
---------------------------------------------------------------------------------------------------   
பின்குறிப்பு: 1) நாங்கள் தற்போது மேற்கொண்டுள்ள பணிகள்
காரணமாக, எமது திறனாய்வு டிசம்பர் மாத வாக்கில்தான்
பிரசுரமாகக் கொண்டு வரப்படும். (32 பக்க pamphlet) 
2) இக்கட்டுரைத் தொடர்  இன்னும் சில கட்டுரைகளுடன்
இன்று அல்லது நாளையுடன் நிறைவு பெறும். எமது
முழுமையான திறனாய்வின் ஒரு சிறு பகுதியே
இங்கு முகநூலில் வெளியிடப் படுகிறது.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------                    

  
             
(5) சொற்காமுகர்களும் ரங்கநாயகம்மாவும்!
ரங்கநாயகம்மா நூல் பற்றிய திறனாய்வு!
அம்பேத்காரின் ஆளுமைக்குப் பங்கம் நேராமல்
அவரின் கோட்பாடுகளை மட்டும் விமர்சிக்கும் நூல்!
----------------------------------------------------------------------------
மார்க்சிய சிந்தனைப் பயிலகம்
---------------------------------------------------------------------------- 
"ஒரு தத்துவத்தைப் பரிசீலிப்பவர்களுக்கு அதன் மீது
சிறிதளவாவது பரிவு இருத்தல் வேண்டும்; இல்லாவிடில்
அதன் நல்ல அம்சங்கள் புலப்படாமலே போய்விடும்"
என்பார் பெர்ட்ரண்ட் ரஸ்ஸல். அம்பேத்கார் மீது மிகவும்
பரிவுடனே ரங்கநாயகம்மா  இந்த நூலை எழுதி இருக்கிறார்.
அம்பேத்காரின் ஆக்கபூர்வமான பங்களிப்பை
அங்கீகரித்தும், அம்பேத்கார் முன்வைத்த கோட்பாட்டுப்
பிரச்சினைகளில், தமக்கு முரண்பாடு உள்ள இடங்களில்
சமரசமற்றும் விமர்சிக்கிறார் ரங்கநாயகம்மா.

அதே நேரத்தில், அம்பேத்காரின் பல்வேறு நடைமுறைகளின் 
(what was practiced by Ambedkar)  மீது, கறாரான விமர்சனம்
வைப்பதற்குப் பதிலாக,  மிகவும் மென்மையான
அணுகுமுறையையே கையாள்கிறார் ரங்கநாயகம்மா.

மதமாற்றமே தீர்வு என்றும், தாம் மதம் மாறப் போவதாகவும்
1936ஆம் ஆண்டிலேயே அம்பேத்கார் அறிவித்தார். ஆனால்,
1956இல், தம் அந்திம காலத்தில்தான், அதுவும் தம்முடைய
மறைவுக்குச் சிறிது காலம் முன்புதான் அம்பேத்கார்
பௌத்த மதத்திற்கு மாறுகிறார். மதமாற்றமே தீர்வு
என்று உறுதியாக முடிவு செய்த அம்பேத்கார், ஏன்  
இருபது ஆண்டுகள் காத்திருந்தார்? 1936 முதல்
1956 வரையிலான இந்த இருபது ஆண்டுகளில் தாம்
எடுத்த முடிவைச் செயலாக்க முடியாமல் அம்பேத்காரைக்
கட்டிப் போட்ட காரணிகள் யாவை?

இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கும் ரங்கநாயகம்மா இதற்கான
பதிலை வாசகர்களுக்குத் தருவதில் துளியும் அக்கறை
காட்டவில்லை. மெலிந்த குரலில் இக்கேள்வியைக் கேட்டு
விட்டுக் கடந்து சென்று விடுகிறார். இதற்கான பதிலை
ரங்கநாயகம்மா அறிவார்; மார்க்சிய வெளிச்சத்தில்
அம்பேத்காரைத் திறனாய்வு செய்யும் அனைவரும்
அறிவார்கள்.

இந்தக் கேள்விக்கு விடையளிப்பதானது அம்பேத்காருக்குள்
இருக்கும் ஒரு சராசரி அரசியல்வாதியை, சமரசம் செய்து
கொள்ளும் அரசியல்வாதியை வெளிக்கொண்டு
வந்து விடும் என்று அஞ்சிய ரங்கநாயகம்மா,
விடையளிப்பதைத் தவிர்த்து விடுகிறார்.
அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை அஞ்சுவது
அஞ்சல் அறிவார் தொழில்.

1936இலோ  அல்லது அதைத் தொடர்ந்த சில
ஆண்டுகளுக்குள்ளோ  மதம் மாறி இருப்பாரேயானால், அம்பேத்கார் சட்ட அமைச்சராகவோ, அரசியல் நிர்ணய
சபைத் தலைவராகவோ நியமிக்கப்பட்டு இருக்க மாட்டார்
என்ற  உண்மையை அரசியல் நோக்கர்கள் அறிவார்கள்.

ஆக, கோட்பாடு, நடைமுறை (theory and practice) என்ற
இரண்டில், அம்பேத்காரின் கோட்பாடுகள் மீது மட்டுமே
கூர்மையான விமர்சனத்தை ரங்கநாயகம்மா
முன்வைக்கிறார். அம்பேத்காரின் நடைமுறைகள் 
அனைத்தையும்  கணக்கில் கொண்டு விமர்சிப்பதை
உணர்வுபூர்வமாகவே தவிர்த்து விடுகிறார். ஒன்றிரண்டு
நடைமுறைகளைப் போகிறபோக்கில் மெலிதாக
விமர்சிப்பதைத் தவிர.

தாம் சமர் புரிவது அம்பேத்கார் முன்மொழிந்த
கோட்பாடுகளுடன்தானே தவிர, அவரின் ஆளுமை
மீதல்ல என்ற கருத்தில் உறுதியுடன் இருந்த
ரங்கநாயகம்மா, தமது நூலில் அதை வெளிப்படுத்தி
உள்ளார். அம்பேத்காரின் ஆளுமைக்கு எவ்வித பங்கமும்
நேராமல், தமது கோட்பாட்டுச் சமரில் வெற்றி அடைந்து
இருக்கிறார் ரங்கநாயகம்மா இந்த நூலில்.

ரங்கநாயகம்மாவின் இந்த நூல் சாதியம் குறித்த
ஓர் ஆய்வு நூல் அல்ல. மாறாக, இது சாதியம் குறித்த
அம்பேத்காரின் கோட்பாடுகள் மீதான ஒரு
திறனாய்வு நூல். ஆய்வு  வேறு; திறனாய்வு வேறு.
நன்கு கவனிக்கவும்: சாதியம் பற்றிய ரங்கநாயகம்மாவின்
ஆய்வு நூல் அல்ல இது; மாறாக, சாதியம் பற்றிய
அம்பேத்காரின் கோட்பாடுகளைத் திறனாய்வு செய்யும்
ஒரு நூல் இது.
 
தமது சொந்த முயற்சியில் ஏராளமான தரவுகளைச்
சேகரித்து, அவற்றின் நம்பகத் தன்மையை உறுதி 
செய்து, அவற்றைப் பகுத்து ஆய்ந்து, அவற்றின் மீது
கேள்விகளை எழுப்பி, அவற்றுக்கு விடை கண்டு,
விடைகளைத் தொகுத்து, தாம் தருவித்த முடிவுகளை
முன்வைப்பது ஒரு ஆய்வு நூலின் இலக்கணம் ஆகும்.
தமது நூல் ஓர் ஆய்வு நூல் என்று ரங்கநாயகம்மா
உரிமை கோரவில்லை. சாதியம் என்ற பிரச்சினையைக்
கையில் எடுத்து, அதன் தோற்றம், வளர்ச்சி, இயக்கம்
ஆகியவற்றை ஆய்ந்து அதற்குத் தீர்வும் கண்டு
விட்டேன் என்று ரங்கநாயகம்மா உரிமை கோரவில்லை.

தமது நூலைப் பற்றி, "அம்பேத்காரின் எழுத்துக்களை
அடிப்படையாகக் கொண்ட தலித் பிரச்சினைகள்
தொடர்பான விவாதம் இது" என்று ரங்கநாயகம்மா
தெளிவாகக்  கூறுகிறார். (பார்க்க: நூலின் தெலுங்கு
முதல் பதிப்பு முன்னுரை)

சாதியம் பற்றிய அம்பேத்காரின் கோட்பாடுகளைத்
திறனாய்வு செய்யும் நூல் இது. இதில் ரங்கநாயகம்மா
தெளிவாக இருக்கிறார்; வாசகர்களும் தெளிவாக
இருக்கிறார்கள். ஆனால் வினோத் மிஸ்ரா குழுவைச்
சேர்ந்த சில தோழர்கள் மட்டும் தாமும் குழம்பி
வாசகர்களையும் குழப்ப முயன்று தோல்வி
அடைகிறார்கள்.

ஆய்வுக்கும் திறனாய்வுக்கும் இடையிலான பாரதூரமான
வேறுபாட்டைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். கம்ப
ராமாயணம் ஒரு நூல்; இதன் மீது ஆயிரம் திறனாய்வு
நூல்கள் வெளிவந்துள்ளன. "அரசும் புரட்சியும்" என்பது
லெனின் எழுதிய ஒரு நூல்; இதன் மீது ஆயிரம் திறனாய்வு
நூல்கள் வெளிவந்துள்ளன.

திறனாய்வு என்பதே முதலாளித்துவச் சமூகம்
வழங்கிய கொடை. நிலப்பிரபுத்துவ சமூகத்தில்
திறனாய்வு என்பதே கிடையாது. சிலப்பதிகாரத்தை
இளங்கோவடிகள் கி.பி இரண்டாம் நூற்றாண்டில்
எழுதினார். அக்காலத்தில் அதற்கு உரைதான் உண்டே
தவிர, திறனாய்வு எதுவும் கிடையாது. அடியார்க்கு
நல்லார் உரை எழுதினார். இயற்றப்பட்ட நூலுக்கு
உரை எழுதலாமே தவிர, திறனாய்வு எழுத இயலாது.

ஆக, ரங்கநாயகம்மாவின் நூல் ஒரு திறனாய்வு நூல்
என்ற உண்மையை இங்கு நிரூபித்து உள்ளோம். ஒரு
திறனாய்வு நூலை விமர்சனம் செய்கிற முறை வேறு;
அதற்கான அளவுகோல்கள் வேறு. ஆய்வு நூலை
விமர்சிக்கும் அதே அளவுகோல்களைக் கொண்டு
திறனாய்வு நூலை விமர்சிக்க முனைவது
எடைக்  கற்களைக் கொண்டு  தண்ணீரை அளக்க
முயல்வது போலாகும்.

லெனின் எழுதிய "என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்ற
நூலைப் பலர் படித்து இருக்கக் கூடும். அந்த நூல்
ஒரு திறனாய்வு நூலே. அது polemical debatesஇன்   
தொகுப்பு. தம் சம காலத்தில் வாழ்ந்த
திருத்தல்வாதிகளான (revisionists) மார்ட்டினோவ்
போன்றோரின் கருத்துகளை,  முன்மொழிவுகளை
விமர்சித்து லெனின் எழுதிய கட்டுரைகளின்
தொகுப்பே அந்த நூல். ரபோச்சிய தேலா, ரபோச்சிய
மிஸில் ஆகிய ஏடுகளில் வந்த கட்டுரைகளுக்கு
லெனின் எழுதிய மறுப்பே பின்னாளில் "என்ன செய்ய
வேண்டும்?" என்ற நூலாக ஆக்கப் பட்டது.

ரங்கநாயகம்மாவின் இந்த நூல், லெனினைப்
பின்பற்றி, அவர் கடைப்பிடித்த பாணியில்,
அம்பேத்காரின் கருத்துக்களை விமர்சித்து
எழுதப்பட்ட நூல். முதலாளித்துவ உலகிலும் சரி,
மார்க்சிய உலகிலும் சரி, இத்தகைய விமர்சனப்
பாணி அங்கீகரிக்கப் பட்ட ஒன்றே; மேலும் நன்கு
நிலைநிறுத்தப்பட்ட முறைமையும் ஆகும்.
(well established methodology). எனவே ரங்கநாயகம்மாவின்
நூலில் பொருள்முதல்வாதப் பார்வை இல்லை
என்பது போன்ற குற்றச்சாட்டுகள் சொற்காமுகமே
ஆகும். (சொற்காமுகம்= phrase mongering).
---------------------------------------------------------------------------------------------------
தொடரும்
---------------------------------------------------------------------------------------------------   
பின்குறிப்பு: 1) நாங்கள் தற்போது மேற்கொண்டுள்ள பணிகள்
காரணமாக, எமது திறனாய்வு டிசம்பர் மாத வாக்கில்தான்
பிரசுரமாகக் கொண்டு வரப்படும். (32 பக்க pamphlet) 
2) இக்கட்டுரைத் தொடர்  இன்னும் சில கட்டுரைகளுடன்
இன்று அல்லது நாளையுடன் நிறைவு பெறும். எமது
முழுமையான திறனாய்வின் ஒரு சிறு பகுதியே
இங்கு முகநூலில் வெளியிடப் படுகிறது.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------                    

  

             

வியாழன், 29 செப்டம்பர், 2016

3000, 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பான மக்கள் சமூகம்
பற்றிய ஒரு சித்திரத்தின் உதவியின்றி இக்கேள்விக்கு 
விடை காண இயலாது. ஆரியப் படையெடுப்பு
பற்றி முதலில் எழுதியவர்கள் மேலைநாட்டு வரலாற்று
ஆசிரியர்களே. இதை அம்பேத்கார் மறுக்கிறார்.
அம்பேத்கார் மெத்தப் படித்தவர். பல்வேறு விஷயங்களில்
ஆய்வு செய்தவர். அவரின் பல ஆய்வுகள் அறிவியல்
வழிப்பட்டவை. அவரின் அரசியலில் பலரும் முரண்படலாம்.
அதுபோல அவரின் ஆய்வுகளில் அவ்வாறு  முரண்பட முடியாது. 
**
நிற்க. இன்று நடைபெற உள்ள ஒரு கூட்டத்தில் பங்கேற்க
திடலுக்குச் செல்கிறேன். பின்னர் விரிவாகப் பேசலாம்.